Zadania,wiadomości i ćwiczenia dla uczniów szkoły podstawowej i nie tylko
Blog > Komentarze do wpisu
Tworzywo filmowe

Film jest sztuką wielowarstwową; na tworzywo dzieła filmowego składają się tworzywa innych sztuk. Środki wyrazowe w filmie na ogół uchodzą uwadze widza pochłoniętego śledzeniem fabuły. Tymczasem dobra publiczność powinna nie tylko znać filmowe środki wyrazu, ale i sposoby ich używania.

Elementy tworzywa dzieła filmowego:

Słowo - pełni funkcję informacyjną; jest nośnikiem treści i warstwą organizującą kompozycję dzieła.
Obraz, tj. wizualna warstwa filmu - zespół rzekomych widoków tworzących zrozumiałą całość; najbardziej intensywnie oddziałuje na odbiorcę; obraz jest tworzony przez: ruch, barwę, scenografię, plenery, wnętrza, kostiumy, rekwizyty, oświetlenie.
Muzyka i dźwięki naturalne, tj. dźwiękowa warstwa filmu.  

Podstawowe funkcje muzyki w filmie to:

  • pogłębianie wrażenia wizualnego
  • komentowanie wydarzenia
  • tworzenie nastroju
  • podkreślenie rytmu
  • dynamizowanie lub spowalnianie akcji

Warstwa dźwięków naturalnych obejmuje wszelkie formy słyszalności nie będące ani mową ludzką ani muzyką.

Dźwięki towarzyszą obrazowi na zasadzie:

  • uzupełnienia widoku (widać i słychać)
  • rozszerzania widoku (np. widać wnętrze pokoju, słychać turkot tramwaju)
  • zastępowania widoku (zamiast widoku np. słychać stukot maszyny do pisania)

Środki wyrazu związane z techniką:

  • kadr,
  • ujęcie,
  • sekwencja,
  • plany filmowe,
  • ruchy kamery,
  • spojrzenie kamery,
  • rodzaje montażu.

Środki wyrazu związane z techniką filmową są obecnie najważniejszą warstwą tworzywa filmowego.

Kadr - najważniejsza, elementarna część filmu; jest to obraz, który zawiera w sobie i pokazuje na ekranie pojedyncza klatka naświetlonej taśmy
Ujęcie- nieprzerwane zdjęcie filmowe od uruchomienia kamery do jej zatrzymania to jakby „spojrzenie kamery" trwające przeciętnie kilkanaście sekund
Scena - seria ujęć pokazujących to, co dzieje się w jednym miejscu i czasie
Sekwencja - całość złożona z kilku scen


Plan filmowy - wartość wizualna typu kompozycyjnego zawierająca określone pole widzenia; odnosi się do sposobu ukazania przestrzeni w kadrze filmowym

Rodzaje:
a) plan podstawowy (średni) - plan amerykański - ukazuje postać tak, jak widzi ją oko; sylwetka od kolan w górę
b) plany koncentrujące uwagę:
     półzbliżenie - plan ukazujący popiersie człowieka
     zbliżenie - cały ekran wypełnia twarz, przedmiot
     detal - wielkie zbliżenie części ludzkiej twarzy, ręki, oka itp.
c) plany rozszerzające uwagę
     daleki - przedstawia maleńkie postacie ludzi, wkomponowane w obszerne tło krajobrazu lub wielkiej dekoracji
     ogólny - postacie na tle dekoracji lub pleneru
     pełny - całe postacie ludzkie wypełniające kadr (przestrzeń, tło scenerii)
d) plany kombinowane

Punkty widzenia kamery
a)ustawienia statyczne, nieruchome
    spojrzenie frontalne (na wprost)
    spojrzenie z góry, tzw. ptasie perspektywa - pomniejsza obiekt spłaszcza go i jakby bagatelizuje
    spojrzenie z dołu - tzw. żabia perspektywa - powiększa, nadaje charakter patetyczny, monumentalny; eksponuje dominację, grozę itp.
    spojrzenie ukośne - zniekształca obiekt
b)ustawienia dynamiczne
    najazd kamery (zbliżanie) - odsłania szczegóły, wyodrębnia postać z tła
    odjazd kamery (oddalanie) - gubi szczegóły, obiekt wtapia się w tło
    panorama - pionowy, poziomy lub ukośny ruch kamery wokół własnej osi; służy opisowi sytuacji lub miejsca
    szwenk - bardzo szybka, najczęściej pozioma panorama, nagły zwrot kamery; daje efekt zaskoczenia
    long-take - bardzo długie ujęcie
c)zdjęcia trickowe - takie, w których zamierzone i potrzebne efekty uzyskuje się przy pomocy różnego rodzaju zabiegów technicznych: czynią film atrakcyjnym

Proces powstawania dzieła filmowego jest złożony z szeregu działań typu artystycznego, technicznego i ekonomicznego. 

niedziela, 08 marca 2009, malka19

Polecane wpisy

  • KIedy CH a kiedy H - zasady

    I CH piszemy: 1. zawsze w wyrazach rodzimych , np. chleb, chłop, chmura, chociaż,chodzić, chusteczka,chyba. chyłkiem, chyży, tchnąć, wchłonąć, zachwyt. 2. zwyk

  • Styl wypowiedzi

    Styl to sposób ukształtowania języka wypowiedzi przez wybór takich a nie innych środków językowych (np. słownictwa i konstrukcji składniowych) uznanych przez n

  • Aforyzmy z "Małego Księcia"

    Dorośli nigdy nie potrafią sami zrozumieć. A dzieci bardzo męczy konieczność stałego objaśniania. Gdy jest bardzo smutno, to kocha się zachody słońca. Zawsze ul

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu: